เวทีเสวนา "ลำปางสู่มรดกโลก "

               ในประเทศใดก็ตาม ไม่เว้นแม้แต่ประเทศไทย หากปรากฏพบว่ามีสถานที่ หรือสิ่งใด ๆ ที่มีคุณค่า อันมีความสำคัญต่อมวลมนุษย์ เป็นสิ่งล้ำค่าที่มนุษย์ได้รับจากอดีต ได้ใช้และภาคภูมิใจในปัจจุบัน ดำรงอยู่ ไม่ว่าจะเป็นสิ่งตกทอดทางวัฒนธรรมหรือทางธรรมชาติ ถ้ามีความโดดเด่นเป็นเลิศในระดับสากล ไม่ว่าจะมีที่ตั้งอยู่ในขอบเขตดินแดนของประเทศใด ถือได้ว่าเป็นมรดกของมนุษยชาติทั้งปวงในโลก จึง เป็นที่แน่ชัดว่าเราจำเป็น ต้องดูแลอย่างหวงแหน และอนุรักษ์ไว้ให้นานที่สุด เพราะหากเราสูญเสียสถานที่เหล่านี้ไป เราก็ไม่สามารถที่จะสร้าง กลับคืนมาได้ดังเดิมอีก จึงถือเป็นพันธกรณีที่จะต้องช่วยกันดูแลรักษา เพื่อมอบให้เป็นมรดกอันล้ำค่าแด่มวล มนุษยชาติในอนาคต ต่อไป

               แนวทางหนึ่งในการร่วมกันคุ้มครองและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรมและทางธรรมชาติ ให้ดำรงคุณค่าเป็นมรดกโลกของมนุษยชาติตลอดไป คือ การเสนอชื่อแหล่งวัฒนธรรม ธรรมชาติ ให้อยู่ในบัญชีรายชื่อแหล่งมรดกโลก หรือที่เรียกว่า เสนอชื่อเป็น “มรดกโลก” ต่อคณะกรรมการมรดกโลกขององค์การศึกษาวิทยาศาสตร์และวัฒนธรรม แห่งสหประชาชาติหรือที่เรียกกันว่า องค์การยูเนสโก (UNESCO) เพื่อเข้าอยู่ในการคุ้มครองภายใต้อนุสัญญาว่าด้วยการป้องกันมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติของโลก ซึ่งเป็นแนวทางได้รับการสนับสนุนจากประเทศภาคี    ๑๑๒ ประเทศ ทั้งนี้เพราะองค์กรระดับโลกดังกล่าวเป็นองค์กรที่มีวัตถุประสงค์สำคัญ คือ

               การส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศในการคุ้มครองและอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม และทางธรรมชาติให้ดำรงคุณค่าความโดดเด่นเป็นมรดกของมนุษยชาติทั้งในปัจจุบันและอนาคตตลอดไป

               แนวทางนี้ได้รับการยอมรับทั่วโลก รวมทั้งประเทศไทย ดังจะเห็นได้จาก สถานที่หลายแห่งของไทย คือ แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง อุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย-ศรีสัชนาลัย-กำแพงเพชร อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา อุทยานแห่งชาติเขาใหญ่ และเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าห้วยขาแข้ง-ทุ่งใหญ่นเรศวร พร้อมทั้งสถานที่อื่นๆอีกหลายแห่งทั่วโลกต่างได้รับการเสนอและบรรจุไว้ในบัญชีรายชื่อแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติ ในปัจจุบัน มีมรดกโลกทั้งหมด ๘๓๐ แห่ง ใน ๑๒๘ ประเทศทั่วโลก ซึ่งผลได้ที่ตามมาจากการเป็น “มรดกโลก” ของสถานที่เหล่านี้ ที่เห็นได้ชัดเจนคือ

               •  ความมั่นคงอย่างเป็นทางการ ในการดำรงอยู่ของ “มรดกโลก” เพราะเมื่อได้รับการคัดเลือกให้เป็นมรดกโลกแล้ว ประเทศภาคีมีหน้าที่ที่จะต้องดำเนินการให้เป็นไปตามมาตรการที่ได้เสนอต่อคณะกรรมการมรดกโลก  รัฐภาคีในอนุสัญญาฯมีหน้าที่รับผิดชอบในการศึกษาวิเคราะห์ วิจัย เพื่อการคุ้มครอง ป้องกันและการสงวนรักษาแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติในประเทศของตน และจะต้องดำเนินการต่างๆ ดังกล่าว เพื่อให้แหล่งมรดกโลกได้รับการปกป้องคุ้มครองอย่างเหมาะสมและดีที่สุด

               •  การกระตุ้นให้ประชาชนคนไทยด้วยกันเองเห็นความสำคัญที่จะอนุรักษ์มรดกของชาติ

               •  ได้รับความช่วยเหลือต่างๆ จากคณะกรรมการมรดกโลก ในด้านต่าง ๆ เช่น การจัดเตรียมรายชื่อสมบัติทางวัฒนธรรมและธรรมชาติที่จะเสนอเข้าบัญชีมรดกโลก ความช่วยเหลือเมื่อเกิดภัยพิบัติอย่างไม่คาดฝันซึ่งจะคุกคามต่อสภาพความเป็นมรดกโลก เช่น แผ่นดินไหว ภูเขาไฟถล่ม อุทกภัย เป็นต้น ความช่วยเหลือในการจัดการฝึกอบรมให้แก่เจ้าหน้าที่ของประเทศ ฯลฯ ความช่วยเหลือต่างๆ เหล่านี้ เป็นไปได้ในหลายรูปแบบ เช่น เงิน อุปกรณ์ หรือผู้เชี่ยวชาญที่จะให้คำแนะนำต่างๆ ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับการร้องขอจากประเทศภาคีนั้นๆ

               •  ความภาคภูมิใจของคนทั้งชาติ ที่ได้เป็นเจ้าของสถานที่ที่มีความเป็นเลิศระดับโลก ในด้านสถาปัตยกรรม ศิลปกรรม แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญา ในการสร้างสรรค์ของคนไทยในอดีต เป็นประจักษ์พยานถึงความรุ่งเรืองของอารยธรรมในอดีต และเป็นประจักษ์พยานถึงความรุ่งเรืองของอารยธรรมในอดีต อันนำมาซึ่งชื่อเสียง เกียรติภูมิ และศักดิ์ศรีของประเทศชาติ

             เป็นการประชาสัมพันธ์ให้นักท่องเที่ยวจากทั่วโลกสนใจมาเยี่ยมชม จากการที่ประเทศไทยมีมรดกทางวัฒนธรรมและธรรมชาติอันเป็น “มรดกโลก” หลายแห่งส่งผลให้เกิดการเติบโตทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในระดับชุมชนท้องถิ่นจนถึงระดับชาติ   และเมื่อได้มีการพัฒนาพื้นที่ตามข้อกำหนดมรดกโลก   ทำให้อุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยาเป็นแหล่งท่องเที่ยวทางศิลปวัฒนธรรม ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดแห่งหนึ่งของไทย (สถาบันอยุธยาศึกษา, www.ayutthayastudies.aru.ac.th) และมีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศเข้าเที่ยวชมอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย-ศรีสัชนาลัย-กำแพงเพชร นับล้านคนต่อปี

               นับเป็นผลทั้งทางตรงและทางอ้อมในการสร้างมูลค่าจากมรดกของชาติ เป็นรายได้ของประชาชนทั้งประเทศ เพราะอุตสาหกรรมท่องเที่ยว เป็นอุตสาหกรรมที่นำรายได้จำนวนมหาศาลเข้าประเทศมาตลอด แม้อยู่ในช่วงเศรษฐกิจตกต่ำก็ตาม รัฐบาลก็ยังคงคาดหวังรายได้จำนวนมาก ที่เกิดจากการท่องเที่ยวอยู่เสมอ ดังนั้น จึงมีนโยบายส่งเสริมการท่องเที่ยวอย่างต่อเนื่อง ประกอบกับแนวโน้มของการท่องเที่ยวในปัจจุบันเป็นการท่องเที่ยวในลักษณะ “เชื่อมโยงเส้นทางการท่องเที่ยว” หลายประเภทหลายลักษณะเข้าด้วยกัน เช่น ทัวร์วัด ทัวร์วัง การท่องเที่ยวเส้นทางน้ำ เส้นทางท่องเที่ยวผจญภัย การท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ การท่องเที่ยวเชิงนิเวศน์ เป็นต้น การมีแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรม ขึ้นทะเบียนเป็น  “มรดกโลก” อยู่หลายแห่ง   จึงสอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยว เพราะความเป็น “มรดกโลก” เปรียบเสมือนตรายางที่รับประกันความสำคัญของแหล่งท่องเที่ยวแห่งนั้นว่ามีคุณค่าในระดับโลก จึงมีผลสำคัญอย่างยิ่งต่อเศรษฐกิจของประเทศในทุกระดับ

               จังหวัดลำปางเป็นจังหวัดที่มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน มีมรดกทางวัฒนธรรม และธรรมชาติ ที่มีความสำคัญและทรงคุณค่ามากมาย ไม่ว่าจะเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่ไม่สามารถจับต้องได้ (Intangible Cultural Heritage) อาทิ ภูมิปัญญา ขนบธรรมเนียมประเพณี และมรดกทางวัฒนธรรมที่จับต้องได้ (Tangible Cultural Heritage) อาทิ โบราณสถาน โบราณวัตถุ ล้วนแล้วแต่เป็นสิ่งที่มีลักษณะโดดเด่น สามารถเป็นตัวแทนที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกลักษณ์ด้านศิลปกรรม หรือตัวแทนของความงดงาม และเป็นผลงานชิ้นเอกที่จัดทำขึ้นด้วยการสร้างสรรค์จากภูมิปัญญาอันยิ่งยวด เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่งในการผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวนและภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง อันเป็นที่รู้จักกันในนาม  “ศิลปะล้านนา ลำปาง”

               หลายสิ่งยังเป็นถึงสิ่งที่แสดงความเป็นเอกลักษณ์ที่หาได้ยากยิ่ง เป็นสิ่งที่บ่งบอกหรือเป็นพยานหลักฐานแสดงขนบธรรมเนียมประเพณี อันเป็นอารยธรรมเฉพาะของท้องถิ่น เช่น “ วิถีชีวิตความเป็นอยู่ตามแบบฉบับของชาวลำปาง”

               ลำปางมีการค้นพบที่ถือได้ว่าเป็นตัวอย่างของลักษณะอันเด่นชัด ของการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ คือการค้นพบ "มนุษย์เกาะคา" ร่องรอยบรรพบุรุษของมนุษยชาติ เป็นหลักฐานของมนุษย์ช่วงก่อนประวัติศาสตร์ ได้แก่ มนุษย์โฮโมอีเรคตัส หรือ มนุษย์เกาะคา ที่มีอายุกว่า ๕๐๐,๐๐๐ ปี    ร่วมสมัยกับ มนุษย์ปักกิ่ง  และมนุษย์ชวา บริเวณหาดปู่ด้าย ต.นาแส่ง อ.เกาะคา ทางทิศใต้ของตัวเมืองลำปาง

               นอกจากนี้มีซากของโบราณวัตถุที่แสดงถึงความเป็นเอกลักษณ์ ซึ่งมีความเป็นเลิศในด้านสถาปัตยกรรม ศิลปกรรม แสดงให้เห็นถึงภูมิปัญญาในการสร้างสรรค์ของคนไทยในอดีต เป็นประจักษ์พยานถึงความรุ่งเรืองของอารยธรรมในอดีต ยกตัวอย่างที่เห็นเด่นชัดคือ “พระธาตุลำปางหลวง” เป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม ที่มีความสำคัญทั้งในเชิงประวัติศาสตร์และคุณค่าทางจิตใจต่อประชาชนในจังหวัดลำปาง ด้วยลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่แสดงถึงความโดดเด่นของวัฒนธรรมล้านนา และซุ้มประตูที่มีลายน้ำที่มีความสวยงามและหาที่ไหนไม่ได้ ซึ่งสมควรได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

               สถานที่ต่างๆ ทั้งที่เป็นธรรมชาติและที่สร้างด้วยฝีมือมนุษย์ ที่ลำปางมีอยู่นี้มีความเป็นเอกลักษณ์สำคัญที่เป็นผลงานจากทั้งฝีมือมนุษย์ และที่เป็นผลงานร่วมกันระหว่างธรรมชาติกับมนุษย์ สถานที่เหล่านี้มีคุณค่าล้ำเลิศในทางประวัติศาสตร์ ศิลปะ มานุษยวิทยา รวมทั้งทางวิทยาศาสตร์ เป็นการบ่งบอกถึงคุณค่าของสิ่งที่มนุษยชาติหรือธรรมชาติได้สร้างขึ้นมาที่มีความสำคัญระดับโลก สิ่งเหล่านี้จึงเป็น “มรดก” ที่จะต้องร่วมกันปกป้องเพื่อให้ได้ตกทอดไปถึงอนาคต

               ด้วยเหตุผลข้างต้น เมื่อนำมารวมกับเหตุผลอื่น ๆ เช่น ตัวเลขด้านการท่องเที่ยวที่มีรายได้ เข้าประเทศกว่า ๕๐๐,๐๐๐ ล้านบาทต่อปี นอกจากจะสร้างรายได้มีมูลค่าเป็นอันดับหนึ่งของประเทศแล้ว ยังเป็นอุตสาหกรรมที่ก่อให้เกิดธุรกิจต่อเนื่อง อาทิ โรงแรมที่พัก บริษัททัวร์ ระบบขนส่งการเดินทาง ภัตตาคารร้านอาหาร ร้านจำหน่ายของที่ระลึกและสินค้าพื้นเมือง ก่อให้เกิดการลงทุน การจ้างงาน และการกระจายรายได้สู่ท้องถิ่น โดยสถานที่ซึ่งจัดเป็นแหล่งท่องเที่ยวมีหลายลักษณะเช่นการท่องเที่ยวเชิงนิเวศ การท่องเที่ยวตามธรรมชาติ การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยเฉพาะแหล่งวัฒนธรรมที่เป็นมรดกโลก ตัวอย่างที่หน่วยงานภาครัฐเห็นความสำคัญในการวางแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวตามแนวเส้นทางมรดกโลก เช่น จังหวัดสุโขทัยที่มีการจัดทำแผนแม่บทอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย ศรีสัชนาลัยและกำแพงเพชร โดยมุ่งเน้นการสร้างความสมดุล ทั้งด้านคน สังคม เศรษฐกิจและสิ่งแวดล้อม ผ่านกระบวนการบริหารจัดการที่เหมาะสมเพื่อประโยชน์ต่อประชาชนและชุมชนในพื้นที่ และพัฒนาภายใต้กรอบแนวคิด “ร้อยสร้อยสังวาลมรดกโลกทั้ง ๓ แห่งเข้าด้วยกัน เพื่อให้เป็น Great Civilization ของกลุ่มคลัสเตอร์อุทยานประวัติศาสตร์มรดกโลก” (สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ, ๒๕๕๐, หน้า ๘๓-๘๔) ส่งผลให้มีผู้เข้าชมกว่าล้านคนต่อปี และประสบความสำเร็จทั้งด้านรายได้และการอนุรักษ์ไปพร้อมกัน

               ในขณะเดียวกัน จังหวัดเชียงใหม่ ลำพูน ซึ่งเป็นจังหวัดใกล้เคียงและมีความคล้ายคลึงกันในเรื่องของแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม ก็ได้มีความพยายามนำแหล่งท่องเที่ยวขอจดทะเบียนมรดกโลกเช่นเดียวกัน และรัฐบาลเองก็ได้ริเริ่มโครงการสำหรับสาธารณูปโภคเพื่อรองรับการพัฒนาเศรษฐกิจ เช่น โครงการ East-West Corridor และ North-South Corridor เพื่อเชื่อมโยงการคมนาคมที่สามารถเชื่อมต่อกับประเทศเพื่อนบ้านได้ ซึ่งจะเป็นประโยชน์ต่อการเดินทางท่องเที่ยวเป็นอย่างมาก

               ดังนั้น จึงเป็นโอกาสอันดีที่จังหวัดลำปางซึ่งมีแหล่งท่องเที่ยวที่โดดเด่นทั้งทางธรรมชาติและทางวัฒนธรรม จึงน่าจะวางตำแหน่งทางการท่องเที่ยวของจังหวัด ให้เชื่อมโยงการท่องเที่ยวกับแหล่งท่องเที่ยวมรดกโลกในพื้นที่ใกล้เคียง พร้อมกับสร้างความสอดคล้องโดยการผลักดันสถานที่ซึ่งทรงคุณค่าทางวัฒนธรรมของลำปางสู่ความเป็นมรดกโลก

               จังหวัดลำปางเล็งเห็นความสำคัญจึงได้ดำเนินโครงการ “ลำปางสู่มรดกโลก” เพื่อการศึกษาเบื้องต้น ทำความเข้าใจกับประชาชนในพื้นที่ถึงการเป็นมรดกโลกว่ามีข้อดีข้อเสียอย่างไรบ้าง ตลอดทั้งศึกษาลักษณะการบริหารจัดการของแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมที่ประสบความสำเร็จ และแหล่งที่ประสบปัญหารวมทั้งแนวทางพัฒนา

               แต่อย่างไรก็ตาม เนื่องจากในการขอขึ้นทะเบียนเพื่อให้แหล่งท่องเที่ยวเป็นมรดกโลกนั้น มีขั้นตอนที่ยุ่งยาก และต้องทำการศึกษาความพร้อมและความต้องการของประชาชนที่อยู่ในพื้นที่นั้น ๆ ซึ่งถือว่าเป็นเจ้าของร่วมในมรดกชิ้นสำคัญนี้ด้วย ประกอบกับต้องมีการศึกษาข้อมูลในเชิงลึก เพื่อค้นหาและแสดงให้คณะกรรมการมรดกโลกเห็นถึงคุณค่าที่โดดเด่น ความสำคัญในระดับโลกของสถานที่ ว่ามีความเหมาะสมที่จะได้รับการขึ้นทะเบียนเพื่อเป็นมรดกของโลก และอนุรักษ์ไว้ให้คนรุ่นหลังได้ชื่นชมในมรดกที่สำคัญแห่งนี้ ซึ่งทั้งหมดนี้ทำให้มีความจำเป็นที่จะต้องมีการระดมสรรพกำลังอันตั้งอยู่บนพื้นฐานของการมีส่วนร่วมของประชาชนจากทุกภาคส่วน เพราะการจัดการและพัฒนาพื้นที่และระบบนิเวศน์โดยรวม ต้องตั้งอยู่บนพื้นฐานของความเข้าใจและมีการจัดทำแผน ที่เป็นช่องทางให้เกิดความสมดุลระหว่างการอนุรักษ์กับความจำเป็นในการพัฒนาเศรษฐกิจซึ่งจะมีคุณประโยชน์ต่อชุมชนท้องถิ่น ด้านการมีงานอนุรักษ์ทำ ด้านการพัฒนาอุตสาหกรรมท่องเที่ยวอย่างยั่งยืน อันเป็นการปรับความสมดุลระหว่าง การอนุรักษ์การท่องเที่ยวและการพัฒนาเศรษฐกิจของท้องถิ่น ( www.unescobkk.org . ๘ สิงหาคม ๒๕๕๑)

               ตลอดถึงการบริหารจัดการมรดกโลกจำเป็นต้องได้รับความร่วมมือจากทุกฝ่าย ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง เพื่อให้สามารถดำรงความเป็นมรดกโลกไว้ได้ ดังนั้นการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการมรดกโลกของผู้ที่เกี่ยวข้องทั้งภาครัฐ ภาคประชาชน และองค์กรต่าง ๆ จึงเป็นหัวใจสำคัญ ที่ส่งเสริมให้เกิดการพัฒนาอย่างยั่งยืน ฉะนั้น การให้ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องได้มีส่วนร่วมตั้งแต่ต้นในการตัดสินใจนำเสนอลำปางเป็นมรดกโลก และมีส่วนร่วมผ่านทางการบริหารจัดการอย่างเหมาะสม จึงเป็นวิธีการในการจัดการเมืองและทรัพยากรอันเป็นมรดกโลกให้สามารถผสมผสานกันได้เพื่อการพัฒนาที่สมดุล

               และจังหวัดลำปางเห็นว่ามหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ศูนย์ลำปาง เป็นสถาบันการศึกษาที่อยู่ในพื้นที่และมีความเชี่ยวชาญในงานด้านวัฒนธรรม และงานด้านการท่องเที่ยว จึงได้มอบหมายให้มหาวิทยาลัยดำเนินการโครงการนี้ เพื่อได้มาซึ่งข้อมูลในการตัดสินใจที่ถูกต้องสำหรับเจ้าของพื้นที่ต่อไป

               สำหรับการจัดเวทีเสวนา “ลำปางสู่มรดกโลก” ถือเป็นกิจกรรมหนึ่งในโครงการดังกล่าว ซึ่งเป็นการเปิดเวทีให้ความรู้ความเข้าใจเรื่องมรดกโลก พร้อมทั้งรับฟังความคิดเห็นจากทุกภาคส่วนเพื่อหาแนวทางร่วมกันในการผลักดันลำปางสู่มรดกโลก และเพื่อเป็นการให้ความสำคัญในการดำเนินงานที่มาจากการมีส่วนร่วมของประชาชนตั้งแต่ต้น

วัตถุประสงค์
               •  เพื่อสร้างความรู้ความเข้าใจในเรื่องมรดกโลกให้กับประชาชนในพื้นที่
               •  เพื่อรับฟังความคิดเห็นจากประชาชนในพื้นที่

กรอบในการดำเนินงาน มี ๓ ขั้นตอน ดังนี้

ขั้นตอนที่ ๑ สร้างความรู้ความเข้าใจร่วมกันเกี่ยวกับมรดกโลกในประเด็นต่อไปนี้
              •  ความเป็นมา เงื่อนไข กระบวนการ ขั้นตอนการขอยื่นขึ้นทะเบียนมรดกโลก
              •  แนวทางในการผลักดันมรดกทางวัฒนธรรม เพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก
              •  ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการขึ้นทะเบียนเป็น “ มรดกโลก ”

ขั้นตอนที่ ๒ การเสวนาและรับฟังความคิดเห็นจากผู้เข้าร่วมเสวนาใน 3 ประเด็นคือ
              •  ศักยภาพและความพร้อมของจังหวัดลำปางในการขึ้นทะเบียนมรดกโลก
              •  แหล่งมรดกทางวัฒนธรรมที่มีคุณค่าที่จะนำเสนอเพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก
              •  ผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการขึ้นทะเบียนเป็น “ มรดกโลก ” ของจังหวัดลำปาง

ขั้นตอนที่ ๓ กรณีได้ข้อสรุปว่า ควรนำเสนอ จังหวัดลำปางเพื่อขึ้นทะเบียน “ มรดกโลก ”
              •  จัดทำแนวทางในการผลักดันมรดกทางวัฒนธรรมของจังหวัดลำปาง เพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก
              •  ดำเนินการเพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก

ขั้นตอนที่ ๑
ขั้นตอนที่ ๒
ขั้นตอนที่ ๓
• ความเป็นมา เงื่อนไข กระบวนการ ขั้นตอนการขอยื่น ขึ้นทะเบียนมรดกโลก • ศักยภาพและ ความพร้อมของ จังหวัดลำปางในการขึ้นทะเบียนมรดกโลก • แนวทางในการผลักดัน มรดกทางวัฒนธรรม ของจังหวัดลำปาง เพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก
• แนวทางในการผลักดันมรดก ทางวัฒนธรรม เพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก • แหล่งมรดกทางวัฒนธรรม ที่มีคุณค่าที่จะนำเสนอ เพื่อขอขึ้นทะเบียนมรดกโลก  
• ผลกระทบที่เกิดขึ้น จากการขึ้นทะเบียนเป็น “ มรดกโลก ” • ผลกระทบที่เกิดขึ้น จากการขึ้นทะเบียนเป็น “ มรดกโลก ” ของจังหวัดลำปาง  


ที่มา : http://www.lampang.go.th/public52/w_lampang.doc

 
 ติดต่อผู้ดูแลระบบ  |  แผนผังเว็บไซต์  | แลกลิงค์  |  ข้อมูลอ้างอิง  |  สนับสนุนภาพถ่าย
 
กระทรวงวัฒนธรรม
๖๖๖ ชั้น ๑๕ - ๒๓  ถนนบรมราชชนนี  แขวงบางบำหรุ  เขตบางพลัด  กรุงเทพมหานคร ๑๐๗๐๐  โทรศัพท์ ๐๒ ๔๒๒ ๘๘๘๘
666 Borommaratchachonnani Road, Bang Phlat, Bang Bamru, Bangkok Thailand 10700 Tel. +662 422 8888