ศูนย์ข้อมูลมรดกโลก (Thai World Heritage Information Centre)

มรดกโลกในประเทศไทย

ประเทศไทยได้เข้าร่วมเป็นภาคีในอนุสัญญาคุ้มครองมรดกโลก (State Party of the World Heritage Convention) เมื่อวันที่ ๑๗ กันยายน ๒๕๓๐ และเคยได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการมรดกโลก (World Heritage Committee) มาแล้ว ๓ ครั้ง คือ ครั้งแรกระหว่างปี พุทธศักราช ๒๕๓๒ – ๒๕๓๘ ครั้งที่สอง ระหว่างปี พุทธศักราช ๒๕๔๐ – ๒๕๔๖ และครั้งล่าสุดระหว่างปี พุทธศักราช ๒๕๕๒ – ๒๕๕๖

ปัจจุบันประเทศไทยมีแหล่งมรดกโลกที่ได้รับการขึ้นทะเบียนแล้ว ๕ แห่ง ดังนี้

แหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรม ๓ แห่ง

แหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ ๒ แห่ง

๑. เมืองประวัติศาสตร์สุโขทัยและเมืองบริวาร
     (พุทธศักราช ๒๕๓๔)
     (Historic Town of Sukhothai and Associated
      Historic Towns, 1991)

๑. เขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าทุ่งใหญ่–ห้วยขาแข้ง
     (พุทธศักราช ๒๕๓๔)
     (Thungyai – Huai Kha Khang Wildlife
      Sanctuaries, 1991)

๒. นครประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา
(พุทธศักราช ๒๕๓๔)
(Historic City of Ayutthaya, 1991)

๒. ผืนป่าดงพญาเย็น – เขาใหญ่
(พุทธศักราช ๒๕๔๘)
(Dong Phayayen – Khao Yai Forest Complex, 2005)

๓. แหล่งโบราณคดีบ้านเชียง
(พุทธศักราช ๒๕๓๕)
(Ban Chiang Archaeological Site, 1992)

ประเทศไทยมีแหล่งมรดกโลกทางวัฒนธรรมและมรดกโลกทางธรรมชาติที่อยู่ใน “บัญชีรายชื่อเบื้องต้น” (Tentative List) รอการนำเสนอต่อคณะกรรมการมรดกโลกเพื่อพิจารณาให้เป็นแหล่งมรดกโลกอีก ๓ แห่ง ได้แก่

บัญชีรายชื่อเบื้องต้น ๓ แห่ง

๑. ปราสาทหินพิมาย และเส้นทางวัฒนธรรม และปราสาทพนมรุ้งและปราสาทเมืองต่ำ (พุทธศักราช ๒๕๔๗)
(Phimai, its Cultural Route and the Associated Temples of Phanomroong and Muangtam, 2004)

๒. อุทยานประวัติศาสตร์ภูพระบาท (พุทธศักราช ๒๕๔๗)
(Phuphrabat Historical Park, 2004)

๓. กลุ่มป่าแก่งกระจาน (พุทธศักราช ๒๕๕๔)
(Kaeng Krachan Forest Complex ,2011)